dinsdag 19 februari 2013

Wanneer breek jij door naar een duurzaam nieuw normaal leven?


De meeste mensen leven een normaal leven. Althans zo zien en ervaren zij/wij dat. Maar wat betekent 'normaal' eigenlijk?

Het gaat dan over gedrag, leefstijl, levensomstandigheden. Die sluiten bij een normaal leven aan op bepaalde breder gehanteerde en geaccepteerde normen en waarden. Er zit echter ook een (impliciet) waardeoordeel in. Vooral ten opzichte van gedrag dat als 'niet normaal' wordt beschouwd en beoordeeld. Een enkele keer uit de band springen als het Nederlands elftal heeft gewonnen op de EK of gek doen op een Koninginnedag valt daarbij overigens nog binnen de tolerantiegrenzen.

Als je met je gedrag structureel en in meer extreme vorm afwijkt van de norm loop je het risico om voor gek te worden verklaard. En als je daarbij echt doorslaat wordt je zelfs opgesloten in een inrichting. Tegenwoordig gebeurt dat gelukkig met name als je daar zelf (vrijwillig) voor kiest en/of als je gedrag een gevaar vormt voor je eigen leven. De aanleiding kan ook zijn dat je ‘de goede orde’ of veiligheid van anderen in de samenleving dreigt aan te tasten. Zo nodig wordt je dan op verzoek van de staat of van 'zorgzame' familie via een rechter afgedwongen opgenomen in die nieuwe veilige (…) omgeving.

Maar wat nou als vrijwel de hele samenleving een levens- en gedragsstijl heeft ontwikkeld, die absoluut niet duurzaam is en zowel het eigen levensperspectief en van toekomstige generaties dreigt aan te tasten?…

Wat is dan nog normaal en wie hoort er dan thuis in een inrichting?… Het grootste deel van de samenleving?

Misschien is het een aardig idee om voor een duurzame toekomst uit te gaan van een denkbeeld waarbij de samenleving en haar 'normale' cultuur een gesloten inrichting (systeem) vormt. De meeste patiënten hebben zich daar vrijwillig – althans dat denken ze… - voor lange tijd of zelfs uiteindelijk levenslang laten opsluiten.

Binnen die niet duurzame inrichting van de samenleving zijn steeds meer ingezetenen bezig om bewust bepaalde ontsnappingsroutes te creëren. Steeds grotere groepen mensen, zoals de sociale culturele creatievelingen en de spirituele community (door mij de 'spiri scene' gedoopt), vinden daarbij hun heil door uit 'het systeem' te stappen en een nieuwe eigen sfeer te creëren. Net zoals de doorsnee kunstenaar dat heeft gedaan via zijn/haar carrièrekeuze of al in een eerdere levensfase die kant op is gegaan.

Zou het hen (ons?) lukken om vanuit die vrijheid een nieuwe samenleving te creëren, die zo zichtbaar en aantrekkelijk wordt dat resterende ingezetenen van de inrichting massaal er naartoe uitbreken? Daarbij een beperkt groepje achterlatend van mensen die zo gewend zijn - of moet ik zeggen verslaafd (...) - dat zij vrijwillig binnen de oorspronkelijke contouren van die inrichting blijven. Eigenlijk ook omdat ze bang zijn voor die nieuwe vrije samenleving. Vooralsnog zullen die achterblijvers vanuit de nieuwe wereld worden gedoogd op voorwaarde dat ze met hun voorheen normale gedrag schadelijke effecten tot voor de nieuwe meerderheid acceptabele normen (...) weten terug te brengen.

Ben jij al vrij? Zo niet, wanneer ga jij mee lekker ontsnappen uit die inrichting? Of ben je te gehecht aan je huidige weinig duurzame ‘vrijheid’? Of durf je die grote stap (nog) niet te zetten en ga je misschien mee als eindelijk de grote meute uitbreekt?

In dat laatste geval nodig ik je van harte uit om alvast een kleine stap te zetten en aan die vrijheid en duurzamere samenleving te proeven. Zie het als een ‘proefverlof uit de inrichting’. Als we met velen zo'n kleine maar toch substantiële stap zetten om te ontsnappen aan die huidige normale samenleving, keren we gewoon op een gegeven moment massaal niet terug van dat proefverlof. Uiteindelijk gaan die muren dan voor de achterblijvers ook wel omver. Misschien met minder geraas en iets minder opvallend. Maar om zullen ze gaan!!

Vroeg of (te) laat...

Note: iedere overeenkomst of parallel van bovenstaande met de film ‘The Matrix’ of met het liedje ‘Over de muur’ berust op zuiver toeval.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten